ZOO jest czynne w codziennie, w każdą niedzielę i święta od godz. 9.00.
Witamy w Warszawskim
Ogrodzie zoologicznym
A A + A
Wybierz język

Jak żywimy nasze drapieżniki?

Jak żywimy nasze drapieżniki?
Sofia

Czy wiecie, dlaczego nasze drapieżniki muszą mieć w swojej diecie króliki, szczury, myszy?

I dlaczego taki posiłek jest niesłychanie ważny dla naszych mięsożerców?

 

Zacznijmy od tego, że podajemy naszym zwierzakom np. drapieżnym kotom, dużym, drapieżnym ptakom: orłom, kondorom, gadom: krokodylom, wężom, waranom, (ale też jako dodatek do diety psowatych, łasicowatych-np. wydr, surykatek, niedźwiedzi) tuszę w całości, ze skórą, sierścią, mózgiem, wątrobą i innymi narządami wewnętrznymi. Ale bez żołądka i jelit ponieważ po śmierci właśnie w obrębie tych narządów rozpoczynają się  niekorzystne zmiany i dochodzi do wzrostu niepożądanej mikroflory bakteryjnej.

 Taki pokarm jest bardzo ważny dla drapieżników ponieważ:
- umożliwia im wykazywanie naturalnego behawioru pokarmowego, tj. wyrywanie sierści z ofiary,     ogryzanie, żucie dużych kawałków mięsa ze skórą i kośćmi, itp. 

- samo gryzienie i żucie ma wpływ na stan uzębienia i przyzębia.

- tego rodzaju pokarm jest znacznie bardziej naturalny i lepiej zbilansowany niż porcja samego mięsa mięśniowego, jest w nim bowiem m.in. właściwy stosunek wapnia do fosforu

 - jest też źródłem niezbędnych, egzogennych substancji biologicznie czynnych: witamin, enzymów, aminokwasów biogennych, wielonienasyconych kwasów tłuszczowych. Szczególnie w przypadku kotowatych ma to duże znaczenie, gdyż ta rodzina drapieżników z uwagi na mięsożerność wymaga bezwzględnie egzogennych (dostarczanych w pożywieniu) źródeł witamin: A, D, E, K, B1, B3, B6, B12, aminokwasów, czy z wielonienasyconych kwasów tłuszczowych – m.in. kwas arachidonowy i wiele kwasów z rodziny n-3. 
- zjadane kawałki mięsa wraz z kawałkami kości i tkankami łącznymi (chrząstki, ścięgna, powięzie, skóra) są nie tylko źródłem składników odżywczych, ale mają znaczenie w utrzymaniu, odpowiednio niskiego pH żołądka po posiłku. Kęsy takiego pokarmu dłużej przebywają w żołądku, wymagają wydzielenia większej ilości kwasu solnego i enzymów trawiennych. Jest to potrzebne aby wyeliminować ryzyko choroby wrzodowej. Diagnozuje się ją u zwierząt drapieżnych, żywionych mięsem mielonym bądź pokarmami komercyjnymi: pasztetami, granulatami, itp.

 

do pobrania