ZOO jest czynne w codziennie, w każdą niedzielę i święta od godz. 9.00.
Witamy w Warszawskim
Ogrodzie zoologicznym
A A + A
Wybierz język

Nie kosimy

06.08.2021 r.

Na pytanie dlaczego w ZOO nie kosimy tego lub innego obszaru jest kilka odpowiedzi.

Przede wszystkim mówimy o ingerencji w ekosystem, czyli w dynamiczny układ ekologiczny, który tworzy warunki bytowania dla organizmów (biotop), a zasiedlony jest przez wiele  powiązanych ze sobą gatunków tworzących biocenozę.

W ekosystemie należy zwrócić uwagę właśnie na te zależności i mieć świadomość co faktycznie znaczy bioróżnorodność i jak ją można zachować. I właśnie taki niekoszony obszar to mały ekosystem z całym kompleksem zależności między organizmami żywymi.

Tak więc nasze zaniechanie to działanie przemyślane, celowe i pożyteczne. Chcemy pozostawić roślinom możliwość swobodnego wzrostu, dojrzewania i odnawiania się, a do koszenia wrócimy kiedy rośliny wysieją nasiona, a więc jesienią.  

W ten sposób zapewniamy właściwe środowisko życiowe dla pszczół i innych zapylaczy, np. trzmieli, motyli, ciem, niektórych chrząszczy, bo jednolicie zielony i równo przycięty trawnik to dla owadów zielona pustynia.

Podstawowymi czynnikami wpływającym na różnorodność i liczebność owadów zapylających są ilościowe i jakościowe zasoby pokarmu. Owady nie przetrwają jeśli zabraknie pokarmu na jakimkolwiek etapie ich rozwoju osobniczego.

Poprzez nie koszenie umożliwiamy tworzenie naturalnych siedlisk faunie naszego miasta: owadom, drobnym ssakom, ptakom, gadom i płazom, ograniczamy wysychanie gleby i rosnących roślin w okresie upałów, a także hałas i emisję spalin.

Natomiast kosimy te obszary na których pojawiły się duże zbiorowiska gatunków inwazyjnych (np. żółto kwitnący rukiewnik wschodni) lub kiedy roślinność utrudnia dostęp do obiektów czy opiekę nad zwierzętami. Wiele tych roślin pozyskujemy dla naszych zwierząt, a są też i takie, które są cenne dla ludzi. 

Zastosowanie w kuchni:

Babka

Babka lancetowata: napar i maseczka z babki pomagają zwalczyć niedoskonałości cery, Herbatka z liści babki pobudza wydzielanie soków żołądkowych, liście babki mogą być stosowane jako składnik sałatki – opłukane, surowe liście wystarczy wymieszać z sałatą.

Pod zmieloną postacią liście babki można dodać do placków i bab ziemniaczanych (dodajemy je do masy), a siekane wzbogacą smak zup.

Można też smażyć liście babki za słodko i słono. Idealnie nadają się do smoothies czyli lekkich, orzeźwiających napojów owocowo–warzywnych.
Cykoria podróżnik: posiekane liście cykorii dodane do innych potraw podnoszą ich walory smakowe i odżywcze. Z kolei prażony i sproszkowany korzeń można parzyć i spożywać zamiast kawy, bo doskonale imituje jej smak. Kwiaty będą ozdobą sałatek. Cykoria
       
Dziewanna

Dziewanna: kwiaty można stosować jako dodatek do sałatek, surówek i deserów oraz jako  środek aromatyczny do likierów. Dziewanna ma także zastosowanie w kosmetyce.

Dziewanna Dziewanna
   

Dziurawiec: młode listki i kwiaty można dodawać do sałatek oraz dań z ryb. Ziele dziurawca jest stosowane w ziołolecznictwie, nadaje się także do przygotowania nalewki dziurawcówki lub likieru.

Dziurawiec Dziurawiec
   
Koniczyna

Koniczyna czerwona: wszystkie części koniczyny czerwonej są jadalne, jednak obecnie wykorzystywane są o wiele rzadziej niż w przeszłości. Niegdyś koniczyna była jadana  szczególnie w okresach głodu z uwagi na wysoką zawartość białka.

Liście koniczyny można jeść zarówno na surowo, dodając je na przykład do świeżych sałatek, jak i po ugotowaniu - są wówczas łatwiejsze do strawienia. Można je dusić z dodatkiem ziół, czosnku i tłuszczu, podobnie jak robimy to z liśćmi szpinaku.

W kuchni kwiaty czerwonej koniczyny sprawdzają się także jako podstawa herbaty, oraz jako ciekawy dodatek do zup i sałatek, a także składnik risotto.

Można je dodać również do lemoniady, racuchów lub ozdobić nimi wypieki. Są też podstawą do stworzenia kwiatowej galaretki i składnikiem mieszanek ziół leczniczych .

 

 
Kruszczyk Kruszczyk

Kruszczyk: kruszczyk rdzawoczerwony (Epipactis atrorubens) i kruszczyk szerokolistny (Epipactis helleborine) podlegają ochronie częściowej. Dzięki zaniechaniu koszenia odkrywamy stanowiska tych rzadkich roślin na terenie ZOO. 

Kruszczyk
   

Krwawnik: w średniowieczu uprawiali go w ogrodach zdrowia benedyktyni i dominikanie. W kuchni używa się wyłącznie świeżych listków, które są  znakomitym dodatkiem do wszelkich wiosennych zup i sosów, nadają się jako przyprawa zarówno do zimnych jak i smażonych lub gotowanych potraw. Posiekanymi drobno listkami można posypywać chleb z masłem, czy przygotowywać ziołowe masło i twarożek.

Smaczne lekko gorzkawe liście krwawnika można  także gotować na parze i jeść jak jarzynę, robić z nich zupę lub  w połączeniu z innymi wiosennymi chwastami przygotowywać puree

Niezwykle zdrowa i orzeźwiająca jest herbata z krwawnika z miętą. 

Krwawnik
   
Oset Oset

Oset: ten zwyczajny chwast jest narodowym symbolem Szkocji. W czasie panowania Jakuba III, pokrój morfologiczny tej rośliny był wybity na monetach. Według jednej z legend ten pospolity oset uratował Szkotów przed Norwegami. Otóż jeden z wojowników norweskich, którzy próbowali zaatakować Szkotów, podczas podkradania się pod zamek nadepnął na osty -  jego krzyk wywołany bólem zaalarmował Szkotów o nacierającym nieprzyjacielu.

Natomiast miłośnicy nietypowej kuchni spożywają łodygi ostu po uprzednim pozbawieniu ich kolców i ugotowaniu, są bowiem ciekawym dodatkiem do mięsa, ryb a także zup. Nasiona są ulubionym pokarmem wielu ptaków, z kolei pszczołom, trzmielom i motylom kolce nie przeszkadzają i chętnie żerują na ostach.

Pokrzywa: w kuchni najlepiej sprawdzą się młode listki pokrzywy, które mają delikatny smak zbliżony do szpinaku. Spożywane na surowo zachowują znacznie więcej wartości odżywczych niż herbata z pokrzywy zaparzona z suszu. Pokrzywa to bardzo zdrowy dodatek do smoothie i smaczna alternatywa dla sałaty. Można także przygotować na jej bazie pesto. Pyszna jest też zupa z pokrzywy. Z kolei kwiaty pokrzywy uwielbiają gąsienice kilku gatunków motyli (zapylaczy).

Pokrzywa
Przymiotno Przymiotno Przymiotno kanadyjskie: ziele zawierające flawonoidy i olejki eteryczne wykorzystywane jest do produkcji perfum i w przemyśle zielarskim, natomiast sproszkowane ziele można  stosować w postaci maseczek przy niedoskonałościach cery.
Przymiotno białe: znalazło zastosowanie w przemyśle zielarskim. Przymiotno Przymiotno
Nawłoć Nawłoć

Nawłoć kanadyjska: to przede wszystkim roślina miododajna, bardzo lubiana przez pszczoły (można znaleźć miód nawłociowy). Kwiaty i liście można zaparzać i napar pić w postaci herbatki, najlepiej z miodem. Po obróbce termicznej, kiedy znika goryczka można je dodać do słodkiego pieczywa.

   
Wiesiołek: korzeń pokrojony w plasterki, przyprawiony oliwą i octem lub ugotowany w bulionie, może stanowić smaczną przystawkę obiadową. Z nasion wytłaczany jest na zimno olej zawierający cenne kwasy tłuszczowe i antyoksydanty   Wiesiołek Wiesiołek Wiesiołek
       
Wrotycz Wrotycz

Wrotycz: to roślina odstraszająca mszyce, komary, kleszcze i pchły. Stosowana w lecznictwie, wymaga jednak wiedzy i ostrożności.

       

Żmijowiec: herbatka z suszonych kwiatów ma działanie tonizujące i rozluźniające, bywa także stosowany w celach kosmetycznych np. do leczenia trądziku

Żmijowiec Żmijowiec Żmijowiec

 

Zobacz również
Zobacz wszystkie